Nieuws

 

Ik heb een mooie column geschreven speciaal voor jou. Maar mijn vrouw vindt dat ik het niet moet plaatsen. Ze zegt dat iedereen moe is van al het gezeur van deze week. Ze zegt dat mijn column mosterd na de maaltijd is omdat je je mening al herzien hebt.

Ik denk dat ze gelijk heeft.

Toch wil wel zeggen dat ik jou geweldig vind. Iemand die publiekelijk zijn ongelijk durft toe te geven is een groot mens.

Famke, ik denk niet dat ik fan wordt van jouw muziek en de subcultuur waarin jij leeft. Je expressie en creativiteit bewonder ik.

Famke, jij kent mij niet, laat staan dat je mij bewondert of de mensen die voor mijn bedrijf werken. Maar ken je het leven van een doorsnee arbeider?

 ’s Morgens opstaan om 4:30 uur zodat je om 6 uur op je werk verschijnt. Samen met je collega’s het vlees snijden wat morgen in de supermarkt ligt of in een restaurant op jouw bordje. Tussen de middag een potje kaarten en grove moppen vertellen. ’s Avonds voor de buis kijken naar een goeie film of sport, liefst voetbal zodat je je cluppie kunt aanmoedigen.

Het zijn normale mensen die niet in de spotlight staan maar zeker net zoveel bewondering verdienen als jij.

Ik bewonder de gewone man/vrouw die met een ongewone inspanning zorgt dat wij iedere dag te eten hebben.

Famke Louise wil jij met mij meedoen?

Erik Hoogink