Nieuws

Ja heeft gestolen, klopt. Hij heeft ontslag op staande voet gekregen. Terecht en volgens de regels. De zorgen voor zijn vrouw die ernstig ziek is vonden een uitweg in een vorm van kleptomanie.

Maar wanneer is het hem vergeven?

Hij heeft een grote mond en kwam de afspraken niet na. Hij werd weggestuurd zijn contract werd beëindigd . Terecht afspraken moet je nakomen en de beleefdheidsvormen in acht nemen. Zijn privéleven was een chaos en hij heeft veel moeite om dat op orde te krijgen.

Hoe leert hij de mores van het leven?

Hij is verslaafd geweest. Het zware spul, heroïne en dat soort troep. Inmiddels geheel afgekickt maar wel zwaar suikerpatiënt geworden. Zelf discipline is bepaald niet zijn sterkste kant.

Hoe krijgt hij weer structuur in zijn leven?

De uitzendbranche heeft veel mensen aan het werk die tussen wal en schip gevallen zijn. Mensen die van goede wil zijn maar in hardheid van het bestaan kopje onder gaan. De uitzendbranche geeft deze mensen kansen. Een tweede kans maar soms een derde, vierde of zelfs een vijfde kans. Hiervoor zijn geen subsidies, hiervoor is geen maatschappelijke waardering. Maar het is ook een onderdeel van het werk wat de uitzendbranche doet.

De uitzendbranche afschilderen als het afvoerputje van de arbeidsmarkt is dan ook hufterig gedrag en helpt deze groep mensen niet om trots te zijn op dat wat ze presteren.

Ik ben trots op mijn Uitzendbureau en op de mensen die voor ons werken. Het zou goed zijn dat vanuit de politiek er meer waardering zal komen voor al het goede werk wat de uitzendbranche doet.

Erik Hoogink

Acht uitzendgroep